Wniosek o wyłączenie z masy upadłości

Prawo upadłościowe przewiduje możliwość wyłączenia składników majątkowych z masy upadłości. Dotyczy to przede wszystkim tych składników, których zbycie w toku postępowania okazuje się niemożliwe lub znacznie utrudnione, np. udział w nieruchomości, czy samochód w złym stanie technicznym, na które nie ma chętnego nabywcy.

We wniosku o wyłączenie z masy upadłości należy zgłosić wszelkie twierdzenia, zarzuty i dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku dalszego postępowania, chyba że powołanie ich we wniosku było niemożliwe. Wniosek podlega rozpoznaniu w terminie jednego miesiąca od dnia jego złożenia po wysłuchaniu syndyka, nadzorcy sądowego albo zarządcy.

Postanowienie w przedmiocie wyłączenia z masy upadłości wymaga uzasadnienia. Przysługuje na nie zażalenie upadłemu i wierzycielom.

W razie oddalenia wniosku o wyłączenie z masy upadłości wnioskodawca może w drodze powództwa żądać wyłączenia mienia z masy upadłości. Powództwo takie wnosi się do sądu upadłościowego w terminie miesiąca od dnia doręczenia postanowienia o odmowie wyłączenia z masy upadłości.

Powództwo może być oparte wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach zgłoszonych we wniosku o wyłączenie z masy upadłości. Inne twierdzenia i zarzuty mogą być zgłoszone tylko wtedy, gdy powód wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie było niemożliwe. 

Sąd może zabezpieczyć powództwo przez ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania mienia objętego żądaniem wyłączenia z masy upadłości.